موانع ساختاري اقتصاد، از نظر کارشناساني كه براساس تعليمات نظام سرمايه‌داري آموزش ديده‌اند، ايستادن در مقابل هرگونه انگيزشي است كه براي اقتصاد لازم است. مثلاً آنها «اصالت تنوع»، «مصرف‌گرايي»، و اموري از اين دست را که از نظر مسلمانان ارزش خوانده نمي‌شود، ارزش مي‌دانند. ارزش از منظر سرمايه‌داري، «تشديد تمايلات بشر» است، در حالي که از نظر اسلام، عملي که لذت‌طلبي را در بشر افزايش دهد، با ارزشهايش سازگاري ندارد.در زمينه تقابل خرد ارزش‌هاي اقتصاد سرمايه‌داري و نظام اسلامي چند نمونه ذكر مي‌گردد: اسراف ـ به معناي نوعي مصرف كه توأم با تفاخر و تحقير کردن طبقه ديگر  است ـ با ايده‌آلهاي اسلامي نمي‌سازد. مثلاً ساختن دکور براي «منزل شخصي» و يا «در محل کار و اجتماع»، كه آن «تفاخر» و «تجمل» را به نمايش گذارد، سبب «تحقير» ديگران شود و «حسد» و در پي آن «حرص» را در جامعه گسترش دهد، با ارزش‌هاي اسلامي مغاير است. اما براي فردي كه به وسيله قوانين جامعه سرمايه‌داري، سهم بيشتري از بازار سرمايه و ثروت را به دست آورده است، اين تفاخرها و تحقيرها، ارزش مي‌باشد. اين قوانين سبب شده تا افراد آن جامعه «حريص»تر گشته، حس «حسادت» در آنها بيشتر شود و جامعه به سمت شکاف طبقاتيِ بيشتر ميل كند. ...